สวัสดีปีใหม่ 2555 ครับ
ผมเริ่มปีใหม่นี้ด้วยการดูหนังจีนชื่อ Wu Xia (นักฆ่าเทวดาแขนเดียว) ซึ่งสถานที่ที่เขาใช้ถ่ายทำสวยมากๆ เข้าใจว่าน่าจะเป็นจีนใต้กระมัง เพราะเห็นฉากนึงเป็นตลาดและมีอักษรแบบที่คล้ายกับล้านนาปรากฎอยู่
คนในหนังแต่งชุดย้อมดำแบบเดียวกับที่เราเห็นคนล้านนาเขาใส่กัน ผมเองคิดว่าเสื้อย้อมฮ่อมแบบทางเหนือ (เช่น หมู่บ้านทุ่งโฮ้งของแพร่) น่าจะเป็นสีและการย้อมด้วยพืชแบบโบราณที่ยังตกค้างอยู่ในเมืองไทยปัจจุบัน
การใช้สีที่มากมายของสังคมจีน (โดยเฉพาะเขตเมือง) น่าจะเกิดขึ้นภายหลัง และน่าจะเกิดขึ้นตามเส้นทางที่มีการติดต่อทางการค้ากับชุมชนอื่น เสื้อผ้าแบบที่เราเรียกว่า “พื้นเมือง” ของชนเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่เต็มไปด้วยสีสันๆ ตลอดเส้นทางสายไหมนั้น พาดตั้งแต่จีน ลากผ่านเอเชียกลางและยาวต่อจนไปพบกับเอเชียใกล้นั้นหยุดลงที่ตุรกี
สีที่เกิดจากพืชนานาชนิด ดินกับสินแร่มากมาย เครื่องเทศ จนกลายเป็นการพัฒนาของ alchemy ซึ่งก้าวหน้ามากในวัฒนธรรมแบบ เปอร์เชีย-อาหรับ ได้แต่งแต้มเติมสีสันให้กับข้าวของเครื่องใช้ในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นผ้าแพรพรรณ ภาชนะ ภาพวาด สถาปัตยกรรม การละคอนและอื่นๆ และได้เกิดเป็นความหมายในเชิงรหัสนัย ในความเชื่อและความนึกคิดของมนุษย์ที่หลากหลายซับซ้อน
หนังให้ภาพในเชิงมานุษยวิทยาของชุมชนชาวนามากจนไม่น่าเชื่อว่าสิ่งนี้ยังมีอยู่ในจีนปัจจุบัน โดยจับเหตุการณ์ในช่วงเวลาของปี 1917 ซึ่งโดยภาพรวมแล้วจีนและโลกกำลังเปลี่ยนไปอย่างมาก (คงไม่ต้องพูดถึงรัสเซียที่เศรษฐกิจและการเมืองแบบใหม่ได้ก้าวมาถึงแล้ว ความจริงคงต้องบอกว่าโลกโดยรวมของศตวรรษใหม่ได้เคลื่อนมาถึงแล้ว)
ตัวละคอนในหนังเน้นประเด็นความยุติธรรม ความดี และการรักษากฎหมายซึ่งผมว่าประเด็นดูทันสมัย ที่เกิดและกำลังดำเนินอยู่รอบๆ ตัวเรา
นักแสดงหลักมีทั้ง ดอนนี่ เยน ทาเกชิ ทาเนชิโร และหวังอยู่ ซึ่งทั้งหมดเล่นได้ลึกและซับซ้อนกว่าที่เคยดูเขามาในเรื่องอื่นๆ อันนี้คงต้องชมว่าเป็นฝีมือการแสดงของเหล่าดาราทั้งหลายและที่ยอดเยี่ยมก็น่าจะเป็นเพราะฝีมือกำกับของ Peter Chan
ผมคิดว่าหากชอบ Crouching Tiger, Hidden Dragon ก็น่าจะชอบเรื่องนี้เช่นกันครับ
